Hangi duyguda olursan ol, ilkler zordur her zaman,
İlk tutulma, ilk inanış, ilk bakış alır aklını.
Alıp başını gitse de saat, durur zaman,
Bir mahmur bakış alıp götürür seni.
Yağmura güneş, geceye renk dökersin,
Sözlerin nasıl bir intiba uyandırır, bilmezsin.
Kalemin çok da umurunda olacağını sanmam.
Ağzına geleni yazar kalem, sözler yitirir masumiyetini. Neden hep beyaz sayfalar karalanır, bilmem.
Şu eşiği de geçsem diye cümle kurmuyorum artık. Saçmalamıyorum mesela; gönül isterdi ki diye.
Ah! Hasret.
Müteessif ruha sebep mihmân-ı dildârım,
Kul işitmez feryâdı; arşı titretir âhü-zârım.
Zevâhiri zümrüt, kalbi katran karası;
Rûh-ı revânımdı, şimdi sergüzeşt yarası.
Leyl ü nehâr kalp yorgun, çöktü dermânım;
Bulutlara yükledim sevgimi, sana gönderdim;
Ayaklarından öpeyim…
Koş, yalınayak, parmak uçlarında.
Gökkuşağındaki her rengim,
Çayımın demi, güzel derdim;
Ateş kor olur, köz olur, nihayet kül olur;
Dikene “amenna” dersen, her sabahın bahçesi gül olur.
Övünme teninle, mülkünle;
Toprak alır, sel alır, zaman siler,
Değdi mi? Değiştiğin an’la beni.
Anlamadın hiç, bari şimdi anla beni.
Allı pullu düş’ün katili; al’la beni.
Ayıklama hepsi ben, ağla, sayıkla beni.
Yıkacakmış tahtı, üzecekmiş bahtım seni.
Bir yetim sevdanın ağıdı bu,
Sinemin tam ortasında yanıyor hâlâ.
Ulu orta yaşanmış, kirli yüzlere inat,
Ak bir ağacın gölgesinde adını fısıldıyorum.
İlkel otların arasında bir yayla çiçeği gibi kokun,
Devranın sükûtunda sessizliğin nabzındayım;
Can kırıklarının ortasında, her insan gibi ölecek yaştayım.
Gündüzü boğan akşamın karanlığında,
İnsan denilen mahlûkata emin olmakta araftayım;
Heyhât!
Yüzlerce şiir tükendi satırlarda sensiz.
Suskunluğun ve dalıp gitmelerin sebebini soruyorlar. Hiç, diyorum ve ekliyorum; nedensiz…
Sırrı ziyan edersem, kalp demez mi akla?
Ne densiz!
Aklımın odalarında dolaşıyorsun, hiç çıkmıyorsun.
Adım dilinde eğreti bir cümle gibi duruyordu.
Yüzündeki beninden, gamzesine kadar biliyordum. Gözlerinde ben yoktum, ne yazık ki farkındaydım. Aşkımın intihar mangası, canımın yongasıydın.
Ağır sözlerinle demleniyordu gecelerim.
Dilden münezzehtin, gözlerimin tercümesi taşıyordu.
Mendil satan çocuktan, kediden dua istiyordum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!