Maskesiz Hayat Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bahar gelince herkes dost olur,
Gün ışır,
Dallar yeşile boyanır.
Bir gölge düşer insanın ömrüne,
Bir ses duyulur, gönlü kandıran

Sanırım insan da bir ağaç gibi,
Yeşilken sevilir, gölgesinde kalınır.
Bir gün
Yaprakların dökülmeye görsün,
En yakının bile uzaklaşır senden

İşte o gün görürsün dost dediğin
İnsanı,
Kim elinden tutar ayazda senin?
Kim seninle kalır,
Kim gider sessizce,
Kimi takipçisi olur adımlarının

Ve anladım sonunda, geç de olsa:
Her uzanan el,
Tutmak için değilmiş.
Bazı dostlar bahar kadar güzelmiş,
Hiçbiri de kışta kalmaya gelmezmiş.