Kürsü Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Küçücük bir kürsü, avcunda zaman,
Biçilmiş tahtası nur aleminden
Diz çökenler samimidir ve pişman
Perdeler açılır sır aleminden…

Bu küçük kürsüye uzanan eller,
Hakka yönelirler canı gönülden.
Geçmişine pişman, ıslanan gözler
Nefsin şerlerinden kurtulmak ister

Bir yol ki, bezenir ta yedi koldan
Dünyayı çepçevre sarar, dengeler,
Sırat köprüsüne uzanan yoldan
Huzur bahçesine kavuşmak ister.

Küçücük bir kürsü, dünyanın yükü
Yüklenir sırtına, durmaz bu dava
Yaşanınca anlaşılır bu öykü,
Derdi insan olan durmaz bir daha

Kürsü ki, dünyaya dayanak dünden,
Bir zaman ki, yarın kötü bugünden
Zamanın perdesi, hepten yırtılmış
Kürsü ki, tutuyor canı gönülden…