Kimseye gel taşı demedik Şiiri - Yusuf Tuna

Bizim de yükümüz ağırdı,
Kimseye gel taşı demedik.
Bizi de bir ana doğurdu,
Kimseye gel taşı demedik.

Kendi halimizde yaşadık,
Aşkla gönüllerde ışıdık.
Biz yükü kendimiz taşıdık,
Kimseye gel taşı demedik.

Yaşadığımız yer hanedir,
Gönül dediğin viranedir.
Herkesin derdi kendinedir,
Kimseye gel taşı demedik.

Yere kilim gibi yazıldık,
Bize söz dediler bozulduk.
Yüklerin altında ezildik,
Kimseye gel taşı demedik.

Yusuf insanoğlunu andık,
Kime inandık ise yandık.
Yüze güleni insan sandık,
Kimseye gel taşı demedik.