Şiiri topraktan okuyan bir şairimsi..
Midem ağrıyor
Midem ağrıyor
Midem kanlı bir balgam gibi yanıyor
Kuduz bir kaplan
Altında kıvranan
Mavinin ardındaki renkleri söyle
Gözyaşlarının
Korkunun altında sızan zamanı tanrının
Konuş
Kalkıp yatağından geceleri
Dudaklarından çok gözlerinden çekilir elbet
Bu renklerle rakseden şarap
Bu aşk
Bu yüzüne gözüne hasret memleket..
İstanbulda deprem olur
Fay hatlarından
Bendeki deprem gözlerinden
Bitanem
Gülüşünden yuvarlanarak düşen gözyaşların mı böyle
Birdenbire giderken
Zamanı tanrılara bırakıp
Yalnızlığı omuzlarına geçirip gitmezdin
Seni düşünüyorum özellikle de geceleri
Bir de serin bir bahar akşamında Yıldızlı bir rüya gibi duran gözlerini.
Bu gidiş bizi bozar
Bu gidiş duvara yirmilik bir mıh ile saplanıp yazar
Ve artık
Ne bir yıldız çalınır tanrı katından gözlerine eş diye
Ne bir çiçek yüzünden
Nasılsın
Oralar nasıl
Gidişin kutlu olsun
Duysam istedim
Mistik bir rüzgarla öpüşen sesini
Üç koldan girilecek istanbula
Eteklerin tutulacak
Saçların
Gülüşlerin toplanacak
Mahzun ve güzeldi
Dudaklarında solgun bir tebessüm
Bakışlarında dokunulmamış masumiyeti vardı
Ne güzelliğini umursayan bir dünyası




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!