Kaybettiğimiz Masumiyet

Akşamın gri eteği süpürürken taş sokakları,
Köhne bir lambanın sarı hüzmesinde titrer zaman.
Teneke bir mangalın bağrında açan o esmer çiçekler;
Havaya dağılan çıtırtı, göğe savrulan buruk bir tütsü.

Bir gazete sayfası sarar telaşımızı;
Haberler eski, tarihler silik,
Fakat o sıcağın mürekkeple kucaklaştığı yerde
Henüz dünya bu kadar hoyrat değildir.

Sokuldukça birbirine çoğalan omuzlar,
Ceket ceplerine sığınmış ürkek nefesler...
Sert kabuğun altındaki o yumuşak sığınağa benzerdi ömür;
Dışı kışa siper, içi bal rengi bir tevekkül.

Şimdi hangi fırtına devirse bu takvimi,
Bir kestanenin yarık bağrından
Kaybettiğimiz masumiyet bakar usulca;
Dumanı hâlâ tüten o uzak, o sahipsiz bahçelerden...