Sünnetli çocuklar gibi yokuştan paytak paytak tırmanan kadını izliyorum. yaşlı olmanın sınırına dayanmış.
Sabahtan beri radyonun bilmem ne kanalında nostalji ezgileri dinlemekten kendimi duygusala esir etmişim gibi bir hava var içimde. Bu aralar biri az kaza dokunsa kızmam aksine geç buldum çabuk kaybettim şarkısına takılıp ağlarım.
Sonunda kadın düz yola çıktı.
Radyonun düğmesini kapattım. Haberler haberler. Koltuğumdan kalkıp uyuşan bacaklarımla birlikte arka taraftaki tuvalete yürüdüm. Ne güzel duygu rahatlamak. Tut tut sanki turşusunu kuracağım oh be....
Otobüsün gelmesine çok var. Vakit akmaktan yorulmadı ama ben mesainin bitmesini beklemekten yoruldum.
Kaldırımlar boşaldı. Saatlerdir bir sinek dahi girmedi şubeye. Geçen arabaları saymaktan yoruldum. Koltuğuma yayıldım.
l
Gözlerimi açtım. Mesai dolalı bir saati geçmiş.
Necmi Dayan
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 19:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!