İrfan Kılınç Şiirleri - Şair İrfan Kılınç

Bir beyaz zambakta buldum kokunu, gecenin sessizliğinde duydum yokluğunu.
Sessizce kokunu bıraktı rüzgâra.
Sanki sen vardın her bir yaprağında,.
Bir ömür bekledi güneşin doğmasını,
Bir seni sevdi, bir de seni bilmeyi.
Koparmadım onu, dalında bıraktım,

Bir ben mi gönlüne sığmadım
Bir tek benim varlığım mı ağır geldi gönlüne
Giderken gülüşün kaldı gözlerimde
Öyle bir düşmanın olurumki senin
Avucuna sığmam
Bak ne geçeni bırakırım nede gündüzünü

Eğer bir gün gidersem bu dünyadan,
Senden önce…
Gel, son kez yüzüme bak.
Ruhum seni görmek ister.
Eğil sessizce toprağıma,

Bir sıgara yaktım ve olmadık hayaller kurdum
Ya yüregime söz geçiremedim ya da dilime
Adını anıyorum her saniye
Sonra sessizce kafayı yiyorum
Her aklıma geldiğinde çıldırıyorum
Kaderim deyip boynumu büküyorum

Çek git artık hayatımdan
Görmesin gözlerim seni
Yemin olsun sana sözüm
Bir daha seversem seni

Yetmedimi çektirdiğin

Dün Gece Seni Gördüm

Dün gece seni gördüm,
Bembeyaz gelinlik içinde.
Gülüyordun gözlerime,
Bir başkasının ellerinde…

ELA GÖZLÜM

Ela gözlüm, duydum ki
Unutmuşsun gözlerimin rengini.
“Artık onu sevmiyorum” demişsin,
Terk ettim demişsin.

Esir oldum gözlerine
Hüküm yedim gülüşüne
Can veriyom ölümüne
Haydi çıkta gel

Zaman durdu geçmiyor ki

Gecenin karanlığına bir şey demiyorum,
Çünkü ben gecenin sessizliğini seviyorum.
Çünkü benim canımı yakan senin yokluğundu.
Çünkü kimse bilmiyor gözyaşlarımı,
Kimse bilmiyor canımın ne kadar çok yandığını.
Her gün sessizce ağlayarak

Gözlerin dünya kadar güzel yaşamaya değer senin bir tek gülüşün ömre bedel..

Sessiz şair 21