Hüzün Burgusu Şiiri - Mustafa Erkenekli

Kısmet deyip bekledim köşemde yıllar yılı
Taksimat yapılırken payıma düştü hüzün.
Adeta ağıtçıyım güldüğüm gün sayılı
Farkı yoktur gözümde gece ile gündüzün.

Umutla yaşamaya bulamadım tek sebep
Umutsuzluğun çarkı hiç tersine dönmedi.
Soruyu çözemedim yanlış nerede acep?
Zihnimde yanıp duran şek çırası sönmedi.

Gönlü teslim ettiğim dosttan görmedim vefa
Yalnızlığın kitabı okudukça çoğaldı.
Doyasıya mutluluk yaşamadım bir defa
Bana tuhaf olanlar âlem için doğaldı.

Çevrildikçe sabrımın tellerinin burgusu
Sesi çıkmadı ama kırılmaya az kaldı.
O’na ait diyerek bu hayatın kurgusu?
Yüreğimde sadece Yaratan’a naz kaldı?

Yıllar sonra ruhumda açlık hissi uyandı
Tenceremde tane yok, gözlerim boş kaşıkta.
Aşk yolunun lambası herkese yeşil yandı
Ben ise bekliyorum bir kırmızı ışıkta.

27.06.2018-Malatya