Hukuk3 Şiiri - Gül Beyaz

Davanın yörüngesinde emsal karar olmadığında,
Güneşin gölgesinden ihlalle sıyrılan o Ay,
Yüzüne çalınan tüm aşağılamalara rağmen
İnsan kalmanın hükmünü sana rücu edecek.
Onurun tek bir sözle infaz edilip,
Gözlerin faili meçhule karıştığında;
Esas numaran da tozlu arşivlerde düşecek.

Her eyleminden biraz faillik damlayacaksa,
Cevap dilekçesi damıtmanın ne anlamı kalır?

Belki hakim olmaktan yücesi yok sanırken,
Butlan zehrini kendi yemeğine katacaksın.
İşte o zaman çukurlarındaki delilleri,
İddianameye döken bizzat "sen" olacaksın.

Gözlerine çarpan o keskin yargılara rağmen;
Kalbin, ruhundan tek celsede feragat edip,
Zamanaşımında aydınlığa yaptığın itirazla
Karanlığın tozlu siciline şerh düştüğünde...
Ruhun, kalan hak düşürücü süreyi sayacak.