Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Toplanmış orda
Ne fırtınalar gelsede
Sarsılmam dalımdan öyle
kök salmışım ki;

Ay değil yıl değil biz seni kalbimeze  yazdık.
Yıldız yıldız
Yas değil fikirlerini taşırız
Her sabah istiklal marşında,

Yapamazsın ya düşüncelerin
Yetmez...
Gücün yetmez bir şeye,
İçinden bir şeyler kopar gider

Bazen hayat güzel manzaralar sunar,
Bir akşam üstü göğüne serilmiş sessizlik gibi.
Bazen de ansızın bir mucize olur,

Zaman gelip geçer,
bekle beni gitme,
Derin denizlerden gelen
yorgun rüzgâr gibiyim.

Aralığın aralıksız esen
soğuk gecelerinden seslendim sana;
belki de hiç duymadın
üşümüş yüreğimin feryadını.

Beklemek, bir ince sızı benimkisi
ya da bir yakarış.
Tutsağı olduğum bedenin, özgürlüğe susamış ruh hâli.
Bir tutam sevgiyle dokunmak isterken

Usta Şöyle!
Aşkı anlatayım mı?
Beni iyi dinle bak!
O hep yalandan bahsetti,

Ben bir şiir olsam,
sen onun türküsü.
Ben bir saz olsam,

Dönüp dönüp baktım,
Yağan kara kışa ürperdim.
Kış içimdeymiş,
Buz tutmuşları ile.