Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Ve...
Sen, ağustos sıcağında ellerinin
Buz tutmuş gibi üşüdüğünü hissettin mi?
Senin yaran yoksa, acısını nereden
bileceksin!

Taş arasına sıkışmış gibiyim,
Bilsen nasıl karışır saatler birbirine,
Sormadan gitti yarım kalan günlerim,
Söyle eylül zaman kimin avuç ayasında saklı kaldı?

Değil mi yani...
Sırf ben diye diye ortalıkta gezinen,
Kendini alim,alemi sersem sananlar varken...
Yaşamayı, saltanatı kendine hak,

Yaşayabildiğin
gibi güzeldir hayat
Umut ile hissettikçe uzakları,
yakın eyle kendine,

Bak yine istediğin oldu,
Kocaman denizin ortasında,
Yine sandalsızım tek başıma.

“Benim en büyük eserim, Türkiye Cumhuriyeti'dir.” diyen
Büyük Atatürk’ü bir kez daha saygı ve özlemle anarak, onun kurduğu Cumhuriyetin her türlü kazanım ve değerlerine sahip çıkan onun gösterdiği yoldan yürüyerek çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmayı kendisine tartışılmaz ve geri dönülmez ilke edinmiş her yaştan milyonlarca Türk genci için Vatan uğruna Cumhuriyetinle özgürlük çağdaşlık getirdin atam.
İlk günkü gibi gururla heyecanla,
Nefesler karışsın birbirine büyük küçük demeden,

..... Yaşasaydık
Seninle şöyle tutsak bir sevdayı

Seni
rüyamın en güzel yerine koymuştum,
ama gece,
yine seni eksiltip bıraktı beni.

Gece uzadıkça
adın kısalıyor içimde.
Yavaş yavaş siliniyor izlerin

Sen, çocukluğuna dokunma,
toprağın ilk nefesine,
yağmurun ilk kokusuna,