Gömerim Şiiri - Derya Avşar

Gömerim

Bir ıslık uğultusu kulaklarımda,
Sesin çığlık çığlığa...
Bir İstanbul'un ışıklarında,
Bir senin gözlerin de sarhoşum.
Beni al koynunda sakla.
Ya İstanbul'u sana,
Ya seni İstanbul'a gömerim.

İçimden yağmurlar iplik iplik dökülüyor
Aşklar gecenin koynunda eriyor
Zifiri katran karası geceler üşüyor,
Sonu gelmeyen kaldırımlar,
İçimden bir bir geçiyor,..
İstanbul'u sende,
Seni bende severim,
Ya İstanbul'u sana,
Ya seni bana gömerim.

Bir güzelin gülüşü yüzümde büyüyor,
Düşler sokağında çocuk sesleri yankılanıyor,
Göğün maviliğinde kuş cıvıltıları,
Gül bahçesinde kelebekler uçuşuyor...
Parmak uçlarımdan şiirler dökülüyor...
Bir umudum sensin...
Ya umudu sana,
Ya seni umuda gömerim.

Hasretler boğazımda düğüm düğüm.
Duygularım darmadağın, içimde sen...
Mesafeler hep böyle acıtıyor işte...
Kursağımda kalan aşk zehir zıkkım.
Gönlümün odalarında çocuklar üşüyor..
Yırt at hasretin bağrını,
Yine koş gel kırlangıçlar göç etmeden.
Hasretle bekliyorum seni...
Ya seni hasrete,
Ya hasreti sana gömerim.

Mutluluğun adını sen koydum...
Sen yoksan ben mutsuzum.
Kır şu saçma sapan gururunu,
Kırma yumru kadar kalbimi.
Kalbim kırık, kalbimde sen üşüyorsun...
Unuttum mutluluğun tadını.
Unutmam, unutmam asla adını.
Ya mutluluğu sana,
Ya seni mutluluğa gömerim.
Olur da gidersem bir gün,
Ya yüreğimi sana,
Ya seni yüreğime gömerim.