Gel de Aşır Aşımdan Şiiri - Semih Eratlı

Gittin güzelim havaalanında el sallayarak,
Ben de el salladım, yokluğunu duyarak,
Bana sorup duruyorsun; nasılım, iyi miyim ?
Günü güne ekliyorum, her gün tek tek sayarak

Sabah akşam yokluğunu katık yaparım aşıma,
Odamda otururum her günkü uğraşıma,
Bir ses duysam, odanda mısın der, irkilirim,
Sonra hatırlarım yoksun, odamdayım tek başıma.

Ama en önemlisi, ağrın yok, sıhhattesin,
Muteber olan tek şey, sıhhattir bilmelisin,
“ Satmışım anasını, boş veririm her şeye,
Önemli olan Benim …” Sen bunu demelisin.

Torunlarımı öp; Elin, Joel, Aliyya,
Bizim için her biri koskocaman bir dünya,
Kızlarım, oğullarım, kucakla benim için,
Kucak dolusu öpücük yolluyorum oraya.

Sen özlersin, ben özlerim, duman çıkar ataşımdan,
Şarkılarımsa bahsediyor, yetmişiki yaşımdan,
Yarın sabah çay demlerim, taze ekmek, peynir, zeytin,
Haydi gel, bekliyorum; gel de aşır aşımdan…