Fatma Doğan Şiirleri - Şair Fatma Doğan

BANA SÜREYYA’YI ANLAT,
Bana Süreyya’yı anlat, seherin yıldızı
Zümrüt gözleri parlıyor mu hala karanlıkta,
mücevherler gibi ışıl ışıl.
Saçlarından savruluyor mu yine şiirler,
bana şiirler oku,saçlarından

Fatma DOĞAN
BANA YÜREĞİMİ BORÇLUSUN
Bana yüreğimi borçlusun, Keriman!
apansız girip hayatıma, sormadan çaldığın yüreğimi,
büyülü tuzakmış meğer, şahmeran bakışların .
yılanı ve yalanı saklamışsın o gözlerinde bunca zaman

Fatma DOĞAN

BAYRAM

Bir an’ da saklıdır hayatın anlamı bazen
Ya da bir kokuda hapsolmuştur zaman

DAĞ GÜLLERİ UYANIRMI KERVAN YOLA DÜŞÜNCE

Behiyar,
Her gün doğumunda yola düşen yolcuyum sensiz.
Güneş döndü yüzünü şimdi yaza,
Son demlerinde artık ,al yazmalı bahar,

DOĞUNUN KANATLARI
Ahir ömrümün nihai seyrü seferinde
Sessiz bir kafile gibi,
İpe dizilmeyi beklerken küstürdüğüm mevsimler
Yüksünür başım da artık göğe ermekten yana
Çıkmışım çıkacağım kadar

Savruldu latif esrarının hayali bir tül gibi geceme.
penceremde ay gözlerini kısmışken, usul usul,
kirpiklerinde birikmiş birkaç damla anı, dilinde ise sessiz bir serzeniş.
süzülüp yağıyordu inceden inceye keder, inciler gibi.
Mahzun ve gül çehrenden.

BENİ SEVER MİYDİN, EYLÜLLER OLMASAYDI CEBİMDE?
Iskalardım akşamları,
Bahar düşüverince gözlerimden nemli nemli
Yeni yurt arayan evsiz kuşlar gibiydim kopunca ellerimden ellerin
Beni sever miydin, eylüller olmasaydı cebimde?

BEN SENDE NELER BÜYÜTÜYORUM BİR BİLSEN, ÖMRÜM!

Ben sende neler büyütüyorum bir bilsen Ömrü’m!
Yedi rengi büyütüyorum
Gökkuşağının gözlerinden çıkarıp, yağmurlarla.
Şaduman gazeller,

BEN YORULDUM AŞKTAN BE MÜJGAN!
Yağmurlar dindi, Müjgan…!
Ve ben çok yorgunum…
Aşktan…!

Ne soğuğun,

BERİKA!
Gözlerin…
Bir Kızıl umman, Berika!
Nârına düştüğüm od’un…alazi rengi…
Ya da kimsenin hüküm sürmediği behçet orman,
Fezanın uçsuz bucaksız derinliklerinde,