Eşkıya. Şiiri - Şiirbaz Dnz

EŞKIYA

Gecenin nefesi usulca sokulurken yokluğunun üstüne,
Sen, yasaklı yollardan sızan arsız bir eşkıya gibi dikiliyorsun karşıma.
Ne bir ihbar dinliyorsun ne de göğsümde ördüğüm o kalın duvarları...
Girişin de gidişin gibi kanunsuz,
Gölgelerin duvara sindiği, şehrin uğultusunu içine çektiği bu vakitlerde,
Senden kaçmak için sığındığım ne varsa birer birer yıkılıyor.
Hatıraların,
Ceplerinde söylenmemiş sözler ve yarım kalmış gülüşlerle odanın ortasına kuruveriyor tahtını.
Ne zaman gözlerimi kapatsam,
Sessizliği bir bıçak gibi yırtıyor ayak seslerin;
Ne gitmeyi biliyorsun temelli, ne de kalıp bu yangını söndürmeyi.

Bakışların,
Yorgun zihnimi kuşatan bir kuşku ordusu gibi.
Sana dair ne varsa;
Sesinin tınısı,
Kokunun odada bıraktığı o silik iz,
Adının harflerindeki o gizli sitem,
Hepsi birleşip zamansız bir baskın veriyor yüreğime.
Teslim olmaktan başka çare bırakmıyorsun bana.
Oysa ne çok isterdim bu saatlerde sadece uyuyabilmeyi,

Rüyasız ve sancısız,
Alelade bir insan gibi sabaha uyanabilmeyi.
Ama sen, karanlığın en koyu yerinde pusuda bekleyen o kaçak yolcu gibi,
Tam unuttuğumu sandığım anda en zayıf yerimden yakalıyorsun beni.
Bu sözleri sana mı yazıyorum,
Yoksa içimdeki o bitmek bilmeyen yokluğuna mı,
Artık inan ben de bilmiyorum.
Kalemimin mürekkebi gecenin karasına karışırken,
Her satırda biraz daha eksildiğimi hissediyorum.

Belki de bu yüzden,Bu amansız kuşatmana artık bilerek yol veriyorum.
Çünkü bilirim ki adettir;Gönlü talan eden firarinin cezası,
Yüreğin en derin zindanında müebbettir.
Varsın yansın bu şehir, varsın kurşun gibi ağırlaşsın gece;
Ben artık ne pusu kuruyorum adımlarına, ne de bir ceza kesiyorum yokluğuna.
Öfkemi de sitemimi de rüzgâra savurdum gizlice.
Seni içimde infaz etmekten vazgeçip,
Olduğun gibi, sızınla ve anılarınla baş başa bıraktım bu kalpte.
Varsın bir kurşun gibi ağır işlesin zaman,
Gönlümün kapısı sana her daim sessiz bir sığınak.
Nereye gidersen git, hangi yoldan kaçarsan kaç;
İçimdeki bu bitmeyen yangının küllerinden,
Yine sana çıkan huzurlu bir sabah büyüteceğim.
Çünkü sen benim en güzel yenilgim,
Karanlığımın ortasında kalmış, asla vazgeçemediğim tek gerçeğimsin...

16.09.2026
Galip Deniz TATAR