Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Güzelsin dedikçe yaptın bana naz
Olmaz ki güzelim bu kadar olmaz.
Baharla demiştin geçti bile yaz
Olmaz ki güzelim bu kadar olmaz.

Senelerin bitmez baharla yazı

Ne söylesem sana boşuna artık
Geride sadece kâlpler var kırık.
En güzel günleri yaşayamadan
Mutluluğu bizden aldı ayrılık.

Söyleyince bana acı kararı

Geçip giden ömrümde, sevmek bana haramdır,
Dermansız acılara gark olmuşken yüreğim.
Geçmek nedir bilmeyen kanayan şu yaramdır;
Mutluluk çok uzakta, bilmem nasıl ereyim?

Mutluluğu tatmadım bir kez olsun kaderden;

Çok bekledim seni ararsın diye,
Bir kerecik olsun sormadın bile.
Söylenecek tek söz kaldı geriye,
Yolun açık olsun, git güle güle.

Geç olmadan gördüm gerçek yüzünü.

Yıllar sonra çıkıp sen
Ansızın geliversen.
İnan,mutlu olurdum
Ah,ne kadar bir bilsen.

Hasret sona ererdi

Terkedip gideni döner mi sandın
Hayâle kapılıp boşyere kandın.
Aşk ateşleriyle kavrulup yandın
Yazık ettin gönül kendi kendine

Aşkını aşkların üstünde tuttun

Bir zamanlar seninle,
Kırlarda dolaşırken.
Yasemin çiçeklerinle,
Taç yapmıştım sana,ben.

Saçlarına takarken,

Ayrılıp gittiğin o günden beri
Gözümden akıyor kanlı yaş seli
Unuttu diyorlar çoktan o seni
Bunu söyleme varmıyor dilim.

Mazimizde kalan hatıralarda,

Verilen yeminler sözlerde kaldı
O masum bakışlar gözlerde kaldı
Yaşanmaz bir daha o güzel günler
Mazinin içinde bir yerde kaldı.

Sevgiye hasretiz yıllar boyunca

Yürek onda atmıyorsa
Eğer gönül yakmıyorsa
Yaş olupta akmıyorsa
Yalandır o sevda,yalan

Nefes alıp verdiğinde