Bazen otururken yüksekteki bir tepede,
Kendimi hâkimi hissediyorum Dünya’nın.
Tepeden bakınca diz çökmüşler huzurumda,
Ben de selamlıyorum tüm kibrimle onları.
Yerdekiler nasıl bakmaz tepedeki bana?
Bazen otururken yüksekteki bir tepede,
Kendimi hâkimi hissediyorum Dünya’nın.
Tepeden bakınca diz çökmüşler huzurumda,
Ben de selamlıyorum tüm kibrimle onları.
Yerdekiler nasıl bakmaz tepedeki bana?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!