EKİMİMDE SEN
Güz değdi içime, dallarım sarardı,
Bir kuşun kanadında yazım uzaklaştı.
Rüzgâr son yaprağı elimden aldı,
Ayaz düşlerime tutundu.
Gözlerinde kışa direnen bir filizdim,
Bir tek bakışınla dinerdi ayaz.
Şimdi hangi yola savruldu sesin,
Hangi mevsimde seni yitirdim?
Sen kasım oldun, ben ekim kaldım,
Sen kışa döndün, güz bende kaldı.
Aynı göğe baktık, ayrı düşlere daldık,
Sen gittin, sözün bende kaldı.
Bir yaprak düşse seni anarım,
Sarı akşamlarda izini ararım.
Dalımda açmadan soldu baharım,
Dilimde düğümlü kaldı şarkım.
Ne senden geçtim ne güze alıştım,
Bir yanım hasret, bir yanım suskun.
Sen kasımda kaldın, bana kış çöktü,
Ekimden bir yaprak düşer içime.
YÜCEL ÖZKÜ
22 Ekim 2026/11:11
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 11:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!