Ben basit bir insanım
Elbet rastlarım hayatın kederine
Ömür törpüsüdür geecelerim
Ağlarım iki üç damla
Sitem ederim halime
Bir cigara tüttürürüm belki
İçimde bir karanlık seziyorum
Çürütüyor kalbimi
kokusunu ellerimde tutuyorum
Sırça gece
abanoz bir kayıkta
Avuçlarımdan akıp giderken zaman
Ben eğilip de kanamıyorum
Ne heyhat vaziyettir bu
Bir el iteliyor sanki ardımdan
Düşüyorum düşlerimden
Annenle tanıştığımız vakitler
Senden az daha büyüktük
Adının ilhamı
Kaçamak bakışlarından geliyor
Bir papatya gibiydi annen
Bir gülüşü baharı getirirdi
Bir ölüm düşün
Doğmak gibi yeniden
Donanmış dört bir yanda
Matem havasında gülüşler
Nedir bu iç çekişler
Bu öfke, bu kin
Şehvet damarlarımdan oluk oluk boşanırken yüreğime,
Karanlıkta bir seni gördüm.
Söyle, nasıl muhafaza edeyim iffetimi?
Yüreğimi parçalayıp görebilsen keşke gizini.
“Gel” desen inan,
Saatler metale vurur vakit daralır
Bir istasyon şefinin düdüğünde kalır gençliğim
Sen ki yolların yorgun geometrisi
Ve tütün dumanında kaybolan
Şehrin kırık nefesi
Göndere bir bayrak çekeceğim
Uzak olmayan yakınlıkta
Bir vakit estiği vakit aklıma
Yırtacağım gökleri orta yerinden
İnleteceğim duyamadıklarımın kökünü
Seyredeceğim tatlarını hayatın
O kadar çaresizim ki
Yaşadığım acılara tutunuyorum
Elim kaymak üzere
Dayanamıyorum
Ama etmeyin bana yardım
Boğulayım yalnızlıkta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!