Döneceğim Sevgilim
DÖNECEĞİM
Kızgın güneşin sıcaklığı
öperken yüzünü,
ağaçların gölgesinde
bekle beni...
Döneceğim.
Hayat denen bu kadehi
bensiz içme sevgilim.
Kimselerin bilmediği
sessiz bir yerde
bekle beni...
Döneceğim.
Varsın ellerin
açık kalsın semaya,
varsın dostların
“Dönmeyecek.” desin.
Onlara inat,
bir akşamüstü
güneş denize inerken
bekle beni...
Döneceğim.
Zaman hainse, boş ver...
Gönlün isterse
gez, eğlen bensiz.
Ama mevsimler
senden bir şey çalmadan,
yüreğine ayrılık
yerleşmeden
bekle beni...
Döneceğim.
Günün birinde
gökyüzünü kara bulutlar sararsa,
yağmur düşerse saçlarına,
ıslanma sevgilim...
Bir yağmur akşamında
bekle beni.
Döneceğim.
Belki uzaklardan,
belki hiç ummadığın bir anda,
bir akşamüstü çıkacağım karşına.
Döneceğim sevgilim,
mutlaka döneceğim...
Ne zaman, nasıl bilmem;
ama sana
döneceğim.
Muhsin Yener
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şair DönecegimKayıt Tarihi : 8.11.2005 20:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Neme lazım Elin beş koyunu, üç keçisi Kim götürmüş öteye Bir tanesini? Bir avuç toprakmış Son durakta düşene düşen. Şan dediğin rüzgar, Şöhret dediğin gölge, Mal mülk dediğin Kapısı pas tutmuş bir dünya hevesi. Ben gördüm; En zengin adamın da Cebine kefen dikmemişler. En yüksek makamın da Sessiz bir mezar olmuş sonu. O yüzden Bir sıcak selam yeter bana, Bir dost eli, Bir evladın gülüşü, Sevdiklerimin varlığı yeter. Dünyayı sırtında taşısan ne çıkar, Yüreğinde sevgi yoksa? Ben gönlü kalabalık bir adamım; Bir lokma huzur, Biraz muhabbet, Bir de sevdiklerim olsun… Gerisi Allah’ın takdiri.
Han Duvarları şiirinin bu mısrası beynime kazınmış. umutlar da öyle. bekleyene, beklenilene dönmek, o duygu ve sevincin yaşanması dileğimdir.
Gelincik.
TÜM YORUMLAR (2)