Felçli Cümleler Şiiri - Özge Özgen

dünyayı sırtıma aldığım o ilk gün dönmek istemiştim
annemin karnına
omuzlarımdaki kırsal bölgeye sol eliyle
vuran yağmur damlaları
karnımdaki şişkinliğe doğru akıyordu

dişil sancılar eklemiştim hücrelerime
ağalığı diline dolayan iblislerden
cigara yakmayı da öğrenmiştik

yüzüme doğmayan güneşin son gölgesi
olduğu kadar
avuç içlerimi kemiren
bu berbat çağa denk gelmiştik
biz barbarlar

suya iz bırakma
senin gözlerinde badem özü var
ve bu baştan salma kahır beni öldürecek

seni karşıma alıp
çok konuştum
çok anlattım bendeki imgeyi
sendeki "de" ye

serçelerin suya duruşu ve
yağmurun boşluğa
akışı budur

ben felçli bir cümleye yayılan kırık bir kaburgayım
korkuyu ve öfkeyi saldım boşluğa
kimin ayakları
ve ağzı kokuyorsa
sobedir.