Bir anı defterinin dilinden Şiiri - Hati ...

ne zaman başlamıştınız anılarınızı paylaşmaya benimle?
neler yazmıştınız sayfalarıma neler, neler...
hep başucunuzdaydım, hep başınızın üstünde;
bana sevginiz, umutlarınız dahil
hep bir şeyler ekler dururdunuz ürkekçe.

her sabah ilk beni selamladınız gülümseyerek.
hep güzel şeyler yoktu belki dağarınızda yazacak;
çok hatalarınız olmuştu belki bilip bilmeden,
tezatlar da yaşamış olmalısınız muhakkak ama
hiç yalan söylemediniz bana.

kimi zaman sudan sebeplerle kızdığınız,
küstüğünüz anlar da olmuştur kuşkusuz...
ama hiç bu denli koyulaşmamıştı sayfalarım;
hep bembeyazdı, belki de ben öyle görmek istedim.

her gün bir yaprağımı karalamış ama hiç koparmamıştınız.
ne olmuştu, neydi yanlışım ki
beni sizsiz bıraktınız? sizi anlamaya çalışıyorum, bilesiniz.
sanki böyle olacağını en başta biliyordunuz da
kendinizi bu sona hazırlamış gibiydiniz...

dert etmeyin lütfen; bizler iyi günde, kötü günde
ayrılmaz dostlarız, sonsuzca sevdik birbirimizi.
hâlâ da sevmekteyiz... demem o ki, biraz ara verelim;
son sayfama dipnotlarınızı düşerken
ne olur veda sözcükleri söylemeyin.

04.03.2012 - Hatice Ak