Bir akşam üstü serinliği Şiiri - Sevim Ela

Gökyüzünün en çekingen mavisiyle,
Bir yaprağın düşüşün deki o ince sesle,
Sessizce yaklaşsam hayatına...
Gürültüye yer vermeden,
İncitmeden kalbinin kıvrımlarıni.

Bir çay koysak diyorum,
Kokusu sarsa odanın yalnızlığını.
Sen anlatsan ben dinlesem,
Yada sussak sadece,
Gözlerimiz tamamlasa yarım kalan cümleleri.

Dünya ne kadar kabaysa,
Biz o kadar zarif kalalım.
Bir kelebeğin kanadındaki toz gibi hafif,
Bir aksam üstü serinliği gibi temiz...

Ben senin en naif yanını sevdim,
Hani şu dünyadan gizlediğin.
Sadece iyiliğe inanan o çocuk gülüşünü.
İşte tam oradan tutundum sana,
Sevim ela