Beşinci Şiir - Elma Çekirdeği

Bizler deli çağın çocuklarıyız
Özgür solukların sokaklarında
Pantolon sökük, ellerimiz çamur
Terimiz sırtımızda kurur,
Bağlanmışsak sevda türkülerine
Tutkunu olmuşsak kara gözlerin
Ardına düşeriz, iltifat değildir,
Sen, yüce gönüllüm
Kuzey dağlarının karları kadar beyazsın
Renkli panayır şahinisin
Mor denizlerin ferahlığı,
Sen, sonsuz yıldızlar güzelim,
İşçinin helal ter damlasısın
Haklı davaların bileği
Özgürlük bulutlarının uçurtmasısın,
Sen, berrak sulardaki taş falım
Notaların duygu sağanağı
Sen, bebek kokulumsun,
Gece düşer, sen doğarsın penceremden
Düşüncelerimin eşsiz yontusu
Sahil kasabalarının tahta masalarında
Dumanı üstünde çay arkadaşım,
Sen, sıcak gülümsemelerine sığındığım
Ne muhteşemdir, patikalarda seninle yürümek,
Dinlemek el ele ateş böceklerini
Sefer hazırlığı yapmak, esarete karşı,
Sen, buğday ekmeğim, çağlayan suyum
Düşlerimin vurgunu, yürek yangınımsın,
Nasıl ağrımıza gider de ağlarız
Çıplak ayaklı çocukların hüzünlerine
Aç evlerin çaresizliğine
Boğazına yumruk olur her lokma,
Sabah serinliğinde, badem şekerimsin
Nöbet sonrası sigaramın ilk dumanı
Sen, ayazında Ankara’mın sıcak bakışları
Bir özgürlük andıdır sevdan
Her sabah hasretle tekrarladığım,
Sen güzeller güzeli
Sensiz şehir çöl ıssızıdır
Yokluğunda sokaklar işgale düşer
Kepenkler kapanır, asma kilitli
Kaldırımdaki salkım ağaçları tükenir
Yaprakları hasrete düşer,
Yüreğim asi direnişçidir hasretine
Hasret, sevdanın elma çekirdeği
Kabuk altı, hep içinde, hep yüreğinde,
Hasretin, serüven düşleri yaratır
Elini tutsam mesela
Güneşe ulaşırım, içim yanar,
Gözlerin güzelim
Gözlerin, hasretin kömür madeni
Düşsem kaybolurum, şikayetsiz,
Bilirim hasret sevdaya dahil
Kirmanı dokumalarından gökyüzünün
Mavi bir şiir sarsak
Tüm devrana davet, hasrete son
ve
Ne çok isterim yayla zamanında
Kabak kemanenin titrek telinde
Umudun dallarına tutunurken
Bir kavuşma türküsü tuttursak, tek ağız