Ben Hep Ağladım Şiiri - Erokrates Erol G ...

Sen nasıl bir sevdaydın böyle,
Beni benden alan,
Yokluğunla yüreğimi kor gibi yakan, Gözlerimi yaşa, gönlümü hicrana boğan…
Şimdi bu dünya sensiz bir zindan, zindan bana...
Şimdi söyle bana;
Söyle hangi yanım sensizliğe alışsın?
Hangi yanım sensizliğe ağlamaktan vazgeçsin,
Çünkü ben, ben sensiz geçen her günüme ağladım
Uyudum, ağladım… Uyandım, ağladım…
Aklıma düştün, ağladım…
Bir türkü çaldı, seni anlattı, özledim ağladım…
Çaresizliğime, sensizliğime ağladım…
Bir daha seni hiç göremeyeceğime,
Bir daha sesini hiç duyamayacağıma ağladım…
Mezarının başına geldim, ağladım…
Gelemediğim günler eve kapanıp, ağladım..
Senden sonra yalnızlığıma ağladım..
Bana seslenişini, bir kez olsun adımı söylemeni özledim, ağladım…
Tam bir şeye mutlu olacakken aklıma düştün, gülüşüm yarım kaldı, ağladım…
Bazen güldüm, ağladım....
Bazen sevindim, ağladım…
Bazen de yokluğunu unutur gibi oldum, Sonra seni hatırlayıp, kendime ağladım…
Çünkü senden sonra, ne sevinç o eski sevinçti,
Ne de hüzün o eski hüzündü…
Her güzel anın içinde senin hasretin,
Her mutluluğun kıyısında senin yokluğun vardı..
Sensiz yaşadığım her şeyin, bir ucunda sen,
öteki ucunda gözyaşlarım vardı…
Senden sonra neye üzüldüysem ağladım, Neye sevindiysem yine ağladım…
Çünkü ben, senden sonra hayatı yaşamaya devam ettim belki,
Ama hiçbir şeyi eskisi gibi yaşayamadım…
Hiç bir şey eskisi gibi olmadı..
Sen gittin, ama benim içimde bir ömürlük özlem,
Bir türlü kurumayan o gözyaşlarım kaldı…
Ve ben…ben kimsenin bilmediği,
Kimsenin görmediği yerlerde ağladım...
Senden sonra ben hep ağladım....
En çok da, Kimseye belli etmeden ağladım…
Ben, ben hep ağladım..... Ağladım...
23,03,2004