Bağımlı Yanılsamalar Şiiri - Murat Avcı ...

​Kum fırtınasında penguen izi arayan bir bedevi;
"Nerede kaldı bu kutup ayısı?" feryadıyla yürür.
Tepesinde güneş, cehennem meyvesi,
Avucunda eriyen bir kar hayali...
Çölden kutuplara yürümektir onun bütün hikayesi.

​Havaalanının en kalabalık peronunda,
Yamalı bir can simidiyle bekleyen o kaptan.
Sorar kuleye dev gövdeli uçaklar kalkarken:
"Bu şilep ne zaman ayrılacak limandan?"
Asfalta çapa atıp, hırçın bir dalga bekler çaresiz.
​
Aynı kaktüse sarılan kör bir âşık olur yeri gelir,
Kanayan ellerini arkasına gizleyerek.
Gözyaşı döker saksıya, zihni darmadağınık,
Fısıldar kendine: "Kaktüs yarın pamuk verecek."

​Gece yarısı, anteni paslı, pili çoktan akmış o radyoyu
Göğe doğru uzatıp bir frekans arayan adamdır o.
Cızırtıların içinde o sessiz geçmişin sızısını dinler,
Göğe feryat eder: "Neden çekmiyor bu hayat?"
​
Küllerle kaplı bir yangın yerinde,
Isınmak için rüzgâra karşı kibrit çakan bir çocuktur.
Küllerden şatolar kurup içine yerleşir,
Evini yakan kıvılcıma minnet duyarak.
​
Gövdesi delinmiş batarken koca gemi,
Kamarada musluğun contasını sıkan o cimridir.
Gelecek ayın su faturasını dert eder aklınca;
Okyanusu bir pipetle dışarı üflemeye kalkar.

​Çöle dalgıç kıyafetiyle inen şaşkın bir kâşif,
Kızgın kumlarda denizkızlarını arar.
​Kendi kazdığı kuyuya son hız çakılırken bile,
"Ne güzel manzara!" diye rüzgâra fısıldar.

​Çünkü bağımlılık;
"Bu sefer kesin beni anladı" zannıyla,
Kendini kesecek bıçağı yalayarak teşekkür eden,
O iflah olmaz dananın trajikomik neşesidir.