Aşk Hipnozu Şiiri - Zafer Unsal 2

Kapat gözlerini sevgilim,
Derin bir nefes al şimdi benimle,
Çek bu aşkın kokusunu içine, çekebildiğin kadar.
Ellerini koy kalbime, hisset kalbimin atışlarını,
Sanki kendi kalbin gibi, say her vuruşunu.
Bak, elini koyduğun kalp benim ama
Sanki senin damarlarında akıyor bir nehir gibi kanım.
Bak, benim de elim senin kalbinde;
Hissediyorum, görüyorum bütün acılarını,
Ve bütün yaralarını, pişmanlıklarını,
Terk edilmişliklerini, vicdan azaplarını, yarım kalmışlıklarını...
Öpüyorum o sızlayan yaralarını, sarıyorum onları tek tek,
Uçsuz bucaksız bir sevgim ve şefkatimle.
Bak, kulağımı dayıyorum kalbine, duyuyorum hepsini;
İçine gömdüğün çığlıkları, yutkunduğun hıçkırıklarını,
Sayıkladığın o kâbuslarını,
Sevgim ile uyutuyorum, bir ninni söyler gibi hepsini tek tek...
Şimdi aç gözlerini sevgilim, gözlerime bak hiç kırpmadan,
Varsın bana vursun o köpüren, gözlerindeki dalgalar;
Durulsun o okyanus gibi gözlerin.
Bakayım o derin ve berrak gözlerine bir deniz gibi;
Ve görebileyim derinliklerindeki o batık enkazlarını,
Sessizce taşımaya çalıştığın ve batırdığın o yükleri,
Kendine itiraf edemediklerini, kendinden esirgediğin sevgini,
Korkularını, utançlarını;
Yakayım onları, o derin okyanusun altında birer birer...
İçime çekiyorum bak o ruhunu sevgilim;
Kuruttuğun o çiçek bahçelerinin kokusunu,
İçinde çürüttüğün o umutlarını,
İçine akıttığın o gözyaşlarını bir yağmur kokusu gibi,
Kalbine gömdüğün ölü sevdaların kokusunu;
Tek bir nefeste içime çekiyorum.
Bak, aşkın ve bu berrak sevginin kokusunu bırakıyorum
O eski kokuların yerine ruhuna sevgilim.
Ve şimdi aç o gözlerini, bak bana;
Tut ellerimden şimdi,
Masmavi bir gökyüzünde uçar gibi
Yaşayalım taptaze bir aşkı yeniden,
Bir bebek gibi yeniden doğup birlikte sevgilim...