Yarım kalan bir kitap,
Ufukta doğmak bilmez bir şafak.
Tütün sarıyordum pür dikkat.
Gölgesi eğrilmiş ruhumun,
Bedenimden uzak.
Kaçıncı çizgi bu yüzümdeki?
Tek tek diziyorum hasreti.
Saçlarım beyaza çalmakta.
Zaman benden,
Ben senden uzak;
Tütün sarıyorum pür dikkat.
Silinmiş gölgelerde izlerim.
Işık bana,
Ben sana uzak;
Atomu parçalar gibi şu yalnızlık,
Tam tekmil işinin ehli.
Söküp atsam kravatımı...
Nefes benden,
Ben senden uzak;
Tütün sarardım pür dikkat.
Eşikte bekliyor düşlerim,
Kırıldı aynalar;
Kaç mil gitmişim?
Karalar benden,
Ben senden ırak;
Tütün sarıyordum pür dikkat.
Oysa
Sarıya çalar gülüşün,
Uçar arılar habersiz
Yüzündeki çiçeklerden ırak.
Hâlden anlamaz mevsimler...
Tütün sarıyordum pür dikkat...
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 12:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İnsanın bazen kendini dinginlemek için kaçtığı yada oyalandığı anları tasvir etme çabası.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!