Senden başka bir şeyle öldürmedim kendimi,
Ne bir kurşun sıktım,
Ne de elimi uzattım ölümüne.
Yalnızca sustum,
Senin adını içimde taşımaya devam ettim.
Biraz özlem koydum araya,
Haziranın son günü,
Artık hiçbir şey umurumda değil.
Trabzon güneşi bile yüz çevirdi benden—
Tıpkı senin gibi.
Keşke cevap verseydin.
Yine de ne olacaksa olsun,
Varsın yollar uzasın,
Varsın içimdeki bütün ışıklar
Birer birer karanlığa karışsın.
Ben artık yoruldum hesaplamaktan,
Nereye varır, nasıl biter diye düşünmekten.
Şimdi zehir gibi dağılıyor sözlerin,
Her biri bir yerinden koparıyor beni.
Sana kırılmak bile ağır geliyor,
Çünkü kırgınlığım da seviyor seni.
Ne gam, uğrunda kaç geceyi yitirdiysem,
Kaç sabahı gözlerimde öldürdüysem.
Senza di te, ho inspirato ogni respiro
come fosse veleno;
mentre dentro di me cresceva il vuoto
della tua assenza,
ho messo a tacere il tuo nome sulle mie labbra,
ma il mio cuore, a ogni mio silenzio,
Nasıl oldu da düştüm gözlerine,
Bir çıkış yolu bulamadım kendime.
Ne kadar kaçsam da senden,
Yine dönüp geldim aynı yere.
Bir sözün yeter, susarım inan,
Günler ağır, içimde bir sızı,
Uzaklara bakıyorum, yüzün gözümde gizli.
Rüzgârla büyüyor içimdeki boşluk,
Özlemin düğüm düğüm çöğür kalbimde.
En kötüsü de buydu ya,
Ne çocukluğumu yaşadım,
Ne de gençliğimi,
Mahrum edilmiş çocuğun kalbinde-
Aslınsa hep sen vardın.
Öyle büyük ki yokluğun,
odanın duvarlarına sığmıyor.
Bir köşede sesin,
bir köşede gözlerin,
bir başka yerde ellerinin sıcaklığı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!