Ali Admış Şiirleri - Şair Ali Admış

Sevmeyi bilmeyen kalplerde neylersin?
Ne diye kalbini böyle meşgul edersin?
Gerçi sen acı çekmeyi çok seversin,
İstenmediğin yerlerde ne gezersin?

Kalbim seni çok incittiler,

Ellerin uzansa bana, tutacak kadar;
Gözlerin yaşarsa, yanağına silecek kadar;
Ağzını açsan, ses olacak kadar...
Başka sevdim seni be!

​Kızgınlığını dinginletecek kadar;

Her yazdığımı yaşamadığım gibi,
Her yaşadığımı yazmamam gibi,
Senin varlığınla yokluğun aynı gibi,
Bir varsın bir yoksun, anlamamam gibi.

Gibilerle dolu bir hayatın dibi,

Bazı ayrılıklar hiç buluşmadan gerçekleşir,
Tıpkı sen ve benim vedam gibi.
Üzgün iki ruh, korku dolu iki kalp;
Biri giderken, diğerinin dur dememesi gibi.

Aynı yönde ilerlerken şerit değiştirdik,

Bir şeyler olmalıydı...
Biliyorum, bir yerlerde bir şeyler başka olmalıydı.
Gözlerim bu yaşlara değil,
Kalbim o sığamadığım sevgiye dolmalıydı.
Aldattılar...
En saf yerimden, en çok inandığım yerden kandırdılar beni.

Bazı sözler vardır, ciğer yakar;
Mesela en sevdiğin birinin sana
Güvenmediğini söylemesi gibi,
Veya sana inanmadığını söylemesi.

Sevgine inanmaz!

Sırf üşüyor diye üşüdüğün o insan
Yaz sıcağın da seni üşütme di mi ?
O üzülmesin diye sustuğun o insan
Sana ağzına geleni söylemedi mi ?

Kırılmasın diye düşündüğün o insan

Belki aşkı yazamadım satırlarıma,
Belki aşık olamadım daha hayatımda.
Belki de aşkın içinde kaybolmuşumdur,
Belkiler de aramışımdır aşkı, kim bilir.

Belki değil de “ben ki” veya “sen ki” demek vardı,

Sevilmeden sevmek mi? Kesinlikle olmaz.
Acılar mı, yeniden mi? Yo yo, çekemem.
Kuruyorum yine kafamda sana göre;
Kurduklarım bir bir gerçek çıktı, cane.

Kazanmadan kaybetmek mi? Hayır, hayır.

Beni Benimle Yaşa

Beni şiirlerde yaşama,
Şarkılarda tüketme.
Bırak onlar yalnızca
Bir gün beni sana hatırlatsın.