Ağrıyan Yanım Sana Emanet Rabbim

Ağrıyan yanım ve kanayan yüreğim sana emanet Ya Rabbim,
çok yordular beni, toparlayamadım kendimi bu kirli gürültüde,
insan yüzleri değişti, kalpler yabancılaştı, sözler ağırlaştı içimde,
bir tebessüm bile borç gibi verilir oldu bu çağda,
ben ki susmayı öğrendim, haykırışlarımı içime gömdüm,
şimdi diz çökmüş bir kalbin kırık dualarıyım sadece…

Bir yanım çocuk kaldı, kırık oyuncakların başında ağlayan,
bir yanım büyüdü, insanların gerçek yüzüyle tanışınca solan,
herkes biraz eksik, herkes biraz yaralı ama kimse görmez ötekini,
acı yarışına girmiş bu dünya, merhamet kaybolmuş sokak aralarında,
ben kalbimi sakladım kalabalıklardan, incinmesin diye,
ama yine de en çok sakladığım yerden vuruldum Ya Rabbim…

Geceler uzun, düşünceler ağır, vicdanlar yorgun bu devirde,
kimse kimsenin yükünü taşımıyor, herkes kendi enkazında boğuluyor,
bir selamın bile değeri kalmamış, bir dostluk yarım kalmış cümle gibi,
insan insanı tüketiyor sessizce, farkında bile olmadan,
ben susarak bağırdım, kimse duymadı içimde kopan fırtınayı,
çünkü herkes kendi fırtınasında kaybolmuştu zaten…

Adalet dediler, teraziler eğildi; sevgi dediler, çıkarla ölçüldü,
iyilik dediler, gösterişe yenildi; dostluk dediler, zamana satıldı,
ben hangi kelimeye sığındıysam kırıldı elimde bir bir,
hangi kapıyı çaldıysam yüzüme kapandı umutlarım,
insan kalmak en büyük savaş olmuş bu çağda Ya Rabbim,
ve ben her gün biraz daha yoruldum bu savaşın içinde…

Toplum dedikleri kalabalık, yalnızlık büyütüyor içimizde,
yan yana ama uzak, konuşuyor ama duymuyor kimse kimseyi,
bir annenin gözyaşı kimseye dokunmaz olmuş,
bir çocuğun haykırışı bile yankı bulmuyor taş kalplerde,
ben gördükçe sustum, sustukça içim çürüdü sessizce,
çünkü bu dünya, acıyı bile alışkanlık yapmış kendine…

Şimdi sana bıraktım her şeyi Ya Rabbim,
yorgunluğumu, kırgınlığımı, içimde büyüyen o derin boşluğu,
ben insanlardan vazgeçmedim ama insanlar benden vazgeçti,
yine de içimde küçücük bir umut taşıyorum, sönmeye yüz tutmuş,
belki bir gün kalpler yeniden hatırlar sevmeyi,
o güne kadar… ben yaralı bir dua gibi sana sığınırım…