Affola Şiiri - Bülent Ersin Coşkun 2

Kalp kırdık, gönül yıktık yaptık birçok hatalar
Bizde insanız, beşeriz şaşarız, affola
Gün gelir bizim de teneffüs zilimiz çalar,
Zamanı gelince sahip der ki, kulum mola

Yıllarca hayat zembilinden astığım fener
Kim bilir ki nerede, ne zaman, nasıl söner
"Sur çal İsrafil", diye mukaddes emir iner
Fırlarız yattığımız yerden, çıkarız yola

Görürüz ki ölüm hayatın başlangıcıdır
Yıktığın gönüllerin reçetesi acıdır
Hayat bitince pişmanlık neyin ilacıdır
Beyhude bir çabadır çırpınmak sağa sola

Bilerek bilmeyerek hak yedik, ettik gıybet
Kul hak affetmezse yerini bulur adalet
Kul affederse, elbet Hakta sonsuz merhamet
Dostlar, kime sürçü lisan ettiysek affola