Adı Dert Soy Adı Sabır Şiiri - Güven Tekin

​Kalemle Gelen Kader
​Tek yapabildiğim; yazmak sessizce,
Mısralar derdime yanar her gece.
Çileli başımdan gitmez bu gölge,
Yazmak ki; ruhuma en derin lehçe.

​Dertli geldim, dertli giderim elbet,
Kaderim kalemle ezelden mühlet.
Sükûtu giyinmiş ruhumda gurbet,
Yüreğim hüzne kurulan bir ziyafet.

​Kimim ben? Sorsalar aynalar susar,
Kalemim kağıda bin ahını kusar.
Yollar yorsa da, dert nefes kesse de,
Bu dik baş, kadere eyvallah der susar.

​Tek yapabildiğim yazmak, hep yazmak,
Kendi kuyumu kelimeyle kazmak.
Kaderimmiş benim derdimle yanmak,
Çileli başımdan gitmez bu gölge.

​Dertli geldim dünyaya, dertli giderim,
Sükûtun içinde bin ah ederim.
Kalemi kendime yoldaş seçerim,
Yazmasam, ruhumda kopar kıyamet.

​Sorsan ki "Kimsin?", bir garip yolcu,
Hüznün kitabında en ağır hece...
Yüreği yaralı, başı hep dikçe,
Zulme eğilmeyen, sessiz bir yüce.

​Sırtımda bin yükle yollar aşarım,
Kendi yangınımda pişer taşarım.
Ben bu gurbet elde böyle yaşarım;
Adı dert, soyadı sabır olanım.