Devletimin eli gerçek çelikten,
Çeliğin dışında ipek eldiven.
Zalimlere korku, mazluma güven,
Adalet temeli olmalı mülkün.
Kenar-ı Dicle’de gezen koyunu,
Kurt sürüsü kapsa kim korur onu?
Vebal çok büyük, zor bu işin sonu,
Adalet temeli olmalı mülkün.
Suçlular kolunu sallayıp gezer.
Hukuk kimsesizi garibi ezer.
Hakimin ardında duvarda yazar,
Adalet temeli olmalı mülkün.
Garip, mahkemeye gitmez korkudan.
Bilse de şahitlik etmez korkudan.
Yatağında rahat yatmaz korkudan.
Adalet temeli olmalı mülkün.
Adaletsizlik en büyük zulümdür.
Ondan ötesi ne var ki ölümdür.
Yapılanı herkes görür, malûmdur.
Adalet temeli olmalı mülkün.
Kalmasın mazlumun hakkı mahşere.
Orda torpil, rüşvet geçmez ne çare.
Yanlış yoldan dönün bitmeden süre.
Adalet temeli olmalı mülkün.
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 09:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!