Abelya Şiirçiçeği Şiirleri - Şair Abelya ...

İçimi sakladım eş dost ve yardan
Gözlerinden aktığımı bilmedim
Donarken ruhuma yağan her kardan
Yüreğini yaktığımı bilmedim

kalbim
ruhum
yırtık pırtık

elim
yüzüm

Ruhla gönül arasına yerleşme
Izdırap cereyan eder üşürsün
Gücün yetmeyene sakın erleşme
Cehalet kurşunu sıkar üşürsün

Saygının modası geçti diyene

"- den beri" aklıma geleni yazsam...
1) sustuğun...
2) gittiğin...
3) öldüğün...
4) bildiğim...
5) sildiğim...

Tanrı'm
ev di yemek di
bağ bahçe işleri
benlik değil ya
dememe gerek var mı

Bir Türkü'ye Sığındım

Daldım türkü sofrasına siz’ledi beni
Dedim sığındım yurduna gizledi beni
Sözlerine ritim oldum izledi beni
Bastırılmış bir duyguydum yol oldu bana

her biri
saçılmış dünyanın her bir yerine
kimi kullanıp attığın eşyalar
kimi sarf ettiğin boş nahoş
yapıcı olmayıp yıkıcı olan sözlerin

Çok kere geleceksen
Çokça hiçin olsun

çok dedim de
içimdeki yangının
"sen" kaynaklı olduğunu
dedim mi acaba
o yangının fitiliyle
sevda ülkesi kurulduğunu

veda ettiğin
bu kaçıncı yaprak
ve sen hâlâ burdasın
sevgili ağaç

bak her giden