Abelya Şiirçiçeği Şiirleri - Şair Abelya ...

Bahar çiçek açtırır
Güz gazel döktürür
Kış üşütür bizi
Yaz yakar tenimizi
Bahar umut verir
Güz vurur umudu

Hisseli Terazi

Uzak dünlerden birinde
Anadolu’nun bir köyünde
İki can kardeş yaşarmış
Ah! Yine o heybetli ses

çığ düşünce
yüreğimin dışında bir yere
kardan ev yapacağım
bol karlı
sevda sıvalı duvarları olacak

tamı tamına otuz yıl olmuş
gözlerden uzak
ama gönüllere ayan beyan görünen
o zifiri
ziftli ızdırabı
yüreğime ekip gidişinin ardından geçen süre

Gönül tezgâhına çözgü asayım
Her ilmeği için bir harf bulayım
Motifleri ile cümle kurayım
Okudukça gözler yürek kavrulsun

Hikâye ilk ve son ilmek arası

Türküm vardı bağlamamın teline
Susturmaya gücün yetmez çalacak
Sözüm kondu kalemimin diline
Susturmaya gücün yetmez yazacak

Mutsuz ömür uzun olsa ne çıkar

Çocukluğumun ozanı
Konuk oldu kulağıma
Büyülemiş sözlerini
Vurdu kalbimin zarına

Büyüyüp de varam dedim

Gülüşünü kalbime nakşettim
Tebessümünü gözlerime...
Bakışını duruşuma...
Ruhunuysa boynuma astım
Artık imajım senden ibaret

İNSANLIK BİRİKMİŞ OLSA

Dünya’nın ömrü sayısınca
İnsanlık birikmiş olsa
Ateşkesler değil de
Ölümsüz barışlar

İZ BIRAK / MA

Ağzından çıkan kelime
Götürür seni ölüme
Güvenmiyorsan b/ilime
İzsiz yok olup gidersin