5. Şiir Yapay Zekâyla muhabbet

Hiçbir şiir
> merhameti tamamlayamadı.
>
> Kelimeler çoğaldı,
> ama yara aynı kaldı.
>
> Biz artık yarışmıyorduk.
>
> Sadece şunu öğreniyorduk:
> kötülük bağırdığında
> insan bazen susarak değil,
> içinden çekilerek ayakta kalır.
>
> Biraz saklanıyorduk,
> biraz anlıyorduk.
>
> Hayat bizi görmezden gelirse
> biz de onu yok saymayı öğreniriz sandık.
>
> Ama sonra şunu fark ettik:
> yok saymak bile
> tamamen kaybolmak değildir.
>
> İçeride bir yerde
> hâlâ merhametin
> yarım kalan sesi durur.