Yasin Şiiri - Özcan Kurt

‎O tarife sığmaz, tarif edilmez,
‎O mekana sığmaz, sınır çekilmez,
‎O gönülde bir taht, durur görülmez,
‎Her canın bir arşı, bir penahı var.
‎
‎Yasaklandı ağaç, meyvesi benim,
‎Denizler köpürür, zerresi benim,
‎Pervaneyim çember, kürresi benim,
‎Her canın bir farklı, kıblegâhı var.
‎
‎Yüceliği ölçüp, tahdit edemem,
‎Kitaplarda yazmaz, dile dökemem,
‎Ateşe düşmeden, piştim diyemem,
‎Her canın bilmesi, OKU'ması var.
‎
‎Cim'de nokta idim, Be'de ayrıldım,
‎Döne döne düştüm, dışa savruldum,
‎Eleste suale, arandım durdum,
‎Her can bilir elbet, bir cevabı var..
‎
‎YAa SİNnn.! duy, ünlendi, Hey..! yüzüp gıden.!
‎Hitap diriyedir, muhatap olan,
‎Hem topraktır, hem, de, hasadı eden,
‎Her canın yıldızdan, bir turabı var..
‎
‎Heyy,! Ganatlanıp da, sılaya uçan,
‎Yasin otuzbir, der, uçup da konan..!
‎Varmı gara yere, geriye dönen?
‎Her can gelir gider, bir hesabı var..
‎
‎Çok az düşünür ve, merak ederiz,
‎Eşik bekler durur, açıp girmeyiz,
‎Araştırıp hiç de, akıl yormayız,
‎Her can alır verir, bir nisabı var..
‎
‎Gökten damıtılıp, deryaya düştüm,
‎Aslımı unutup, yönümü şaştım,
‎Vardım dedikçe, ben, geride galdım,
‎Her can nokta içre,  virgülü vardır.
‎
‎Özvecan uçurum, çiçek koklarım,
‎Aklım ermese de, iner bakarım,
‎Bir harf öğretene, canım adarım,
‎Her canın, sultanı, bir ilahı var...
‎
‎Tekledim dilde, hep, gönlümde çoklar,
‎Arif olan dinler, sözümü anlar,
‎Kulak ver gendine, her şeyi söyler,
‎Her canın, bir ŞAH'ı bir merdanı var..!
‎