Vedayı hiç sevemedim,
karanlığa sürüklüyor beni,
gün doğumuna hasret kalmak istemiyorum,
denizin tuzunu özlettirmeyin bana şimdi,
dışarıya sarkan uçan perdeleri,
çiçeklerimi sulamayı unutmamı,
yatağımı katlamayı ,
özlettirmeyin.
Nefes aldığım,
o soluğumla yaşadıklarımı,
kimlere dokunduğumu,
kimlerden Allahın rızasını aldığımı,
özlettirmeyin.
Vedayı hiç sevemedim.
Sadece toprağına tutundum özlemin...
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!