Varoluş Şiiri - Ömer Esg

Hiç birşey anlatamazdı sana olan sevgimi
Dağlar mı denizler mi
Dile gelsin okyanuslar ve çöller
Haykırsınlar sesleri arşa değene kadar

Varoluşun temelinden çıkıp gelmiş gibisin
Varlığın adeta sallıyor yeri ve göğü
Kıskanıyor seni doğa ondan güzel olduğun için Bende kıskanıyorum bana ait olmadığın için

Kelimelerim bazen yetersiz kalıyor
Yada bilmiyorum hangi kelime sana yakışır
İstemem seni lafıgüzaf sözlerim ile kırmak
Hoş olsun ya konuşamam karşında laf

Bağlanmak isterken sana delice
Korkuyorum kendi benliğimle sende kaybolmaya Alışamadım hala haklısın
Seninle olmak kaybolmaktan varolmaktı

Sevmek ancak seninle anlam buluyor
O süslü kelimeler bir tek sana yakışıyordu
Bir tek sende havalı duruyordu alınan şeyler
Ve bir tek seni sevmek gerçekten sevmekti

İçime çektiğim her nefeste sen ol istiyorum
Yaşadığım her dakika her saniye ve salise
Bu sefer daha kudretlisin öncekinden
Kış geçirip baharda filizlenen tohum gibi