TEZAT
Tezata bak; hasta olmasa doktor aç.
Doktor hastaya,hasta doktora muhtaç.
Eğri doğruya muhtaç,doğru eğriye.
Ok,eğri yayla atılır ileriye...
Bak-gör, iki doğru bir eğri etmiyor.
Eğri olmasa,ok hedefe gitmiyor.
Baharlar,yaz gelince buhar oluyor.
Buhar buluta çıkıyor kar oluyor.
Dökülüp, ölü toprakta can buluyor.
Canı çıkınca beden toprak oluyor.
O' diler, ölü dirilir; diri ölür.
O'nun izni ile işler böyle yürür.
Her şeyin hem benzeri var, hem tezatı.
Varı yok; yoku var eder O'nun Zât-ı.
Bırak üçü beşi,onu; gramı, tonu.
Düşün ensende bekleyen malum sonu.
Sen, aklın kalbe bağla, düşme tezata.
Herkes ederiyle çıkacak mezata.
Kemal Karapıçak - Çorum
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 12:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!