SORMA BENİ
Gözlerim yoldadır, gönlüm fırtına,
Yüklerim ağır gelse de sırtıma,
Ben nasıl boyun eğeyim bahtıma?
Hâlimi hal bilip sorma hiç beni.
Geceyle söyleşir durur dertlerim,
Hangi yöne baksam gurbettir yerim.
Kırık bir saza benzer sözlerim,
Derine dalıp da sorma hiç beni.
Baharı beklerken kışa büründüm,
Aşkın ateşinde yandım, kül oldum.
Yılların önünde savrulan yaprak,
Nereden kopmuşum sorma hiç beni.
Sevda bir yüktür ki çekilmez kolay,
İçimde sessizce büyür bir alay.
Gövdemde açılmış kaç derin yaray,
Tabibe göstermem, sorma hiç beni.
Akan zaman aldı gençlik çağımı,
Kuruttu gülü de, viran dağımı.
Dost bildiklerimden kıran bağımı,
Yüreğe gömüşüm, sorma hiç beni.
Kendi gölgem bile yoruldu benden,
Ne bir ümit kaldı ne can bu tenden.
Yolun sonu göründü çok eskiden,
Nereye giderim sorma hiç beni.
Yazan şair:Zihni DERİN
2020
Kayıt Tarihi : 16.10.2026 20:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!