Sönmeyen kor Şiiri - Yorumlar

Gece Gözlü
403

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Sönmeyen Kor

​Karanlığından beslenen o amansız yangın senmişsin meğer;
Seni sevmek, ellerimle kendi kuyumu kazıp, içine cenneti sığdırmakmış.
Sen ki tek bir kelimene ömrümü serdiğim adam,
Gelişinle sustu içimdeki o hırçın rüzgâr, dindi fırtına.

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta