Sis Şiiri - Onur Ay

Sisin ortasındayım
Bulutların kavurucu sıcaklarını saklıyorum hala
Uçurumun kıyısında denizin tuzunu çekiyorum içime,
menekşelerime üzülüyorum,
erken soldular yine,
Kulübemin camı da çatladı zaten,
güneş doğru vurmuyor sabahları yüzüme,
kalbim gibi ördüğüm çitlerimin tamir zamanı da geldi
Sis kendime getirdi biraz beni.
uçurumun kenarında ki evcağızımda nefes aldı birazcık.
Şimdi yağmuru bekliyorum ,
sis dağıldığı vakit , yağmurun en güzeli yağar bilirim
nasılsa azad etmişim kendimi,
hayallerim vardı benim.
Evet artık korkmuyorum sisten, mezar taşlarından
Nasılsa her gün kendime ölüyorum,
azar azar , en güzel tebessümümle.