Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Sularımız sınır geçer başıboş,
Bir kibritle orman yanar çok nahoş,
Gasp edilir,kapkaç olur her yerde,
İişsiz,güçsüz sokak dolu başıboş...

Ekmek için herkes bir iş peşinde,

Gelde kabristanı seyreyle gönül,
Toprağın altında yatanlara bak.
Süslenip,püslenip gafil gezenler,
Çürümüş toprakta yatanlara bak...

Bu nasıl şehir ki her kes uyuklar,

Bilseydim bu kadar zor olduğunu,
Bunca uzun yıllar küs dururmuydum?
Meydan mı verirdim bu olaylara!
Hasretliğin böyle zor olduğunu...

Boyun bükmezmiydim sitem etmene,

Açarım ellerim göyün yüzüne,
Kırışık alnından seccaden öpsün.
Riyakar,sahtekar kul öpmesinde,
Kavrulmuş,çatlamış topraklar öpsün...

Yıldızlar eğilsin tutsun elinden,

1-Benim adım Şakir Oğraş,
İşin yoksa benle uğraş,
Sınıfta yaramaz derler,
Arkadaşlar çok gülerler.
3- İbrahim Başardır adım,
Çalışırsam başarırım,

Neden bölünelim nedir derdimiz?
Geçmiş ize bakıp,ders almadınız.
Benlik duygusuyla,yatıp kalktınız,
Var oldukça böldürtmeyiz yurdu biz
Vatana,Bayrağa sarıldıkça biz...

Bir insan sevdim tam sevdim!
Öyle ki o gözleri bana ümit verdi ad verdi.
İlk elimden o tuttu,
kalemle deftere onunla ilk çiziği attım...
O'nun gözüyle baktım hayata.
Sevmeyi,sevilmeyi O koydu küçücük kalbime,

Tabutun önünde kılındı namaz,
Son buldu bu dünyan,mezar ilk durak.
Bir zaman ne idin şimdi ne oldun,
Bir kefenden başka nen var üstünde?

Hep servet peşinde çokca koşardın,

Toprağa düşen tohum, gün gelir meyve verir.
Ümitle rahmetinden,çıkan yağmur yağarsa,
Hak,adalet gözeten,sonunda mutlu olur,
Tüm karanlık içinden,tekrar güneş doğarsa.....

12.05.2007

Bir yıl daha atladı bu ömürün üstünden,
Acısı,tatlısıyla her şey geride kaldı.
Bu ömür ağacından,bir yaprak daha düştü,
Geçti silindir gibi,hayatımın üstünden...

01.01.2008