01/01/1962 Karakoçan/Elazığ
Sen fırtına, ben yaprak; sürüklüyorsun beni.
Ben yağmur, sen toprak; çekiyorsun beni.
Sen kalem, ben kâğıt; yazıyorsun beni.
Ben gurbet, sen sıla; özlüyorum seni.
Ben şair, sen şiir; aşka battı şehir.
Sen Zühre, ben Tahir; aşkımız panzehir.
Ben su, sen ateş; bozulmaz bu sihir.
Kavuşmak nasip olmadı; vuslat yine tehir.
Ben gökyüzü, sen güneş; sabahlar bekler bizi.
Sen sevda, ben veda; kader ayırdı ikimizi.
Vuslat bize uzak; ayrılık yakar içimizi.
Her dal elimizde kaldı; dertlerimiz dizi dizi.
Ben şair, sen şiir; aşka battı şehir.
Sen Zühre, ben Tahir; aşkımız panzehir.
Ben su, sen ateş; bozulmaz bu sihir.
Kavuşmak nasip olmadı; vuslat yine tehir.
Kayıt Tarihi : 9.10.2026 02:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!