Savrulduk Şiiri - Rayzan Tan

Savrulduk, bir sabahın
güneşe merhaba diyen beşiğinde.

Sol yanımız uçurum,
sağ yanımız yanardağ.
Önümüzde, adı konmamış bir mevsime
koşar adımlarla ilerliyoruz.

Arkamızda kalan gamzeli gülüşleri
boğazımıza dizdik;
damağımız susuz.

Avuçlarımız bir mezar.
Toprağı sıksak kuruyacak,
bıraksak dağılacağız.

Biter sandık bu sancılar;
peşimizi bırakır sandık
arsız gölgelerimiz.

Şiirler, şarkılar
duvarlarımız diz boyu.
Bir sussalar,
bin söylenip dururlar
aşktan, sevdadan.

Kim başa çıkabilir
umudun karanlık yüzüyle?

Susmalıyız bazen.
Durmalıyız,
bize hitap eden her şeyden.
Kalmalıyız.