Göğsümün dar bahçesi açtı altın bir kapı,
Eski uykum çözüldü, can buldu taze yapı.
Gece yorgun bir gölge, sıyrılıp gitti tenden;
Gün doğdu eşiğime, arındı heves benden.
Dökülen sarı yaprak, sanma ki hazan hüznü,
Bulutlar çözüyor gri düğmelerini,
Gök, toprağın boynuna ıslak inciler takıyor.
Yıkayıp gecenin yorgun kederini,
Taze bir toprak kokusu içime akıyor.
Yapraklar fısıldıyor rüzgârın neşesini,
Camlarda dans eden damlalar umuda çalar.
Gölgeler mevsim değiştiriyor,
Her kışa bir sitem,
Her yaza bir özlem düşüyor.
Sokağın ucunda unuttuğum çocukluğum
Bir aşk gibi yeniden büyüyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!