Ben seni…
Sokak lambasının altında üşüyen çocukların duası kadar sevdim…
Bir halkın susturulan türküsü kadar derin,
Bir annenin yıllardır dönmeyen evladına baktığı kapı kadar sabırlı…
Ve şimdi gecenin ortasında Diyarbakır susuyor…
Ama içimiz hâlâ bağırıyor…
Eşkiya aşklar yaşarım
Bir güneşin kızıllığında
bulurum gözlerini
Sevdalanırım dağlarına
Ben seninle ölmeye geldim
Yaşama'ya geldim umutlarımı
Hiçbir ayrılık anlatamaz sana duyduğum hasreti…
Hiçbir kelime, içimde sana dair büyüyen özlemi tarif etmeye yetmez.
Ben seni, bütün sevdaların ötesinden sevdim; insanların adını koyamadığı, ulaşamadığı, yetişemediği bir yerden…
Sana olan sevgim, bir mevsim gibi gelip geçen değil; zamana meydan okuyan, sessiz gecelerin en derininde bile adını kalbimde yaşatan bir özlemdi.
Ben Seni sevdiğimde
Gökyüzü bukadar mavi değildi
Çiçekler kokmuyordu Arjin
Soğuk kış aylarında hep üşürdüm
Denizin dalgalarını saçlarında bulurdum
Ben seni seversem, bir halkın acısı, bir annenin gözyaşı, bir çocuğun gülüşü karışır o sevdaya.
Çünkü biz, sevmeyi bile bedel ödeyerek öğrendik.
Her duygumuzda bir yas, her nefesimizde bir umut saklıdır.
Ben seni seversem, bu yalnız topraklarda yeniden bahar yeşerir; çünkü sevdam da, dilim de, kimliğim de yasaklıydı bir vakitler.
Senin adını söylerken bile bir direniş başlar içimde.
Ben tek tabanca bir adamım
bazen sosyetede bir bey efendi
bazen silvan'da bir hamalım
kimse çözemez beni
bazen akıldan noksan bir deli
bazen alimler alimi bir veliyim
Ez dızanım arjin,
Sen Hiç Gelmeyeceksin,
Diyarbakır Surlarında Haykıramıycam
Ez Ji Te Hezdikem Diye
Aklimda, Zimane Mında isyanim Olacak,
Sensizligi Anlatacak Dengbejler,
Biliyorum Dılo, Sen Hiç Gelmeyeceksin,
Diyarbakır Surlarında Haykıramıycam,
Ez Ji Te Hezdikem Diye Aklimda,
Zimane Mında isyanim Olacak,
Sensizligi Anlatacak Dengbejler,
Acım Yankılanacak Gökyüzüne,
Bazı şeyleri geç anladık biz.
Bir sesin sıcaklığını, bir bakışın derinliğini, bir dostun sessiz sadakatini…
Zamanın elimizden kayarken bıraktığı izleri okumayı bilmedik.
Kıymet, elimizden gidince değer buldu gözümüzde.
Biz, yitirdiklerimizin ardından büyüyen bir halk olduk;
acının dilini, hasretin gölgesini ezberledik.
Bilmiyorlar kaç gecenin ardında,
başımı gökyüzüne kaldırıp yıldızlara baktığımı…
Her yıldızda biraz seni aradığımı,
her karanlıkta biraz daha eksildiğimi bilmiyorlar.
Onlar aşkı, yan yana yürümek sanıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!